HISTORY OF RUBBER

در تاریخچه ای از لاتکس عنوان شده است که اولین افرادی که از لاتکس به عنوان پوششی برای پارچه و ساختن اشیای لاستیکی مثل توپ استفاده می کردند، هندی های بودن که در طول قرن 11 میلادی در مرکز و شمال امریکا زندگی می کردند. کریستوف کلمب در کتاب خود عنوان می کند که اهالی بومی هائیتی و مایاها در آمریکا با توپی بازی می کنند که از نوعی ضمغ درخت ساخته شده است که آنرا  " CAW-UCHU" می نامیدند  و آن را در داخل حلقه ای می انداختند که بعد ها به بازی بسکتبال معرف می شود  و این نشان از  قدمت بسیار قدیمی و طولانی استفاده از این صمغ درختی ویا همان لاتکس می باشد.

در سال 1700 میلادی،  برای اولین  مقداری از این صمغ توسط یک شخص فرانسوی به اروپا برده می شود. در حدود سال 1770 توسط یک شیمیدان انگلیسی به نام جوزف پریستلی به نام لاستیک"RUBBER" نام گذاری می شود. لاستیک برای اولین بار در سال  1818 توسط دانشجوی پزشکی انگلیسی بنام جیمز سیمه برای پوشش و ضد آب نمودن لباس و یا همان لباس بارانی  استفاده می شود و اولین کارخانه لاستیک توسط توماس هانکوک در سال 1820 در انگلستان احداث می شود.

در سال 1820 جان دانلوپ در ایرلند موفق به کشف وثبت تولید لاستیک های بادی می شود که بعد از این کشف، کشاورزان انگلیسی شروع به انتقال تخم درخت لاتکس از برزیل به مالزی، سنگاپور، سریلانکا و کشت آن در وسعت بسیار زیاد در این سرزمین ها می کنند."گودیر" با کشف پخت لاستیک توسط گوگرد"پدیده ولکانیزاسیون " در سال 1839 به شهرت جهانی می رسد و مشکل چسبانکی طبیعی لاستیک را حل و آن را به صورت تجاری در می آورد. در اوایل سال 1910 با کشف سدیم به عنوان کاتالیست پلیمریزاسیون ، آلمانی ها و روسی ها در طول جنگ جهانی اول با بهره گیری از این روش شروع به تولید انواع نامرغوب لاستیک از دی متیل بوتادین نمودند،  اما بیشترین تغییرات در صنعت لاستیک به لحاظ تاریخی،  نتیجه محدودیت واردات لاستیک طبیعی به آمریکا بر اثر تهاجم نیروهای ژاپنی  و تصرف و تحت کنترل گرفتن مراکز اصلی تولید لاستیک در آسیا در طول سال 1941 بوده است که این حرکت سبب پژوهش و ساخت انواع لاستیک های سنتزی طی سال‌های بعد می شود.